SZNAUCERY MINIATUROWE CZARNO-SREBRNE

Sznaucer miniaturowy pochodzi od małych psów o szorstkim owłosieniu, używanych do stróżowania przy gospodarstwach wiejskich. Odznaczały się one odwagą,dużą czujnością i z pasją tępiły gryzonie. Pierwszą hodowlą sznaucerów miniaturowych, która wywarła ogromny wpływ na rozwój tej rasy była "Chemnitz-Plauen" a Saksonii. Historia sznaucerów wskazuje, że psy te od dłuższego czasu służyły człowiekowi jako towarzysze wypraw, stróże domowi, tępiciele gryzoni, do pasienia bydła oraz obrony. Te różnorodne funkcje były możliwe do spełnienia jedynie przy rozwiniętej w dużym stopniu inteligencji, łatwości kojarzenia, nieustannej czujności. Psy te od początku były bardzo przywiązane do człowieka i uznawały go jako przewodnika stada. Wygląd zewnętrzny, czyli eksterier, mniej się wówczas liczył u właścicieli tego psa aniżeli psychika. Selekcja prowadzona była głównie pod kątem wymienionych cech psychicznych, zostały więc one rozwinięte i utrwalone. Sznaucery miniaturowe cechują się ponadto dużą samodzielnością i temperamentem. Jest to mały pies o wielkim sercu, niezwykle kochający swego pana. Jest niesłychanie wrażliwy na nastroje właściciela, ma duże poczucie sprawiedliwości.

Wysokość sznaucera miniaturowego, zarówno psów jaki i suk, powinna zawierać się w granicach 30-35 cm. Pożądane jest, aby wzrost suk zbliżony był do dolnej granicy, psów do górnej. Sznaucer miniaturowy powinien być mocnym, zwartym , grubokościstym pieskiem. Jak pisze Werner Jung: " Sznaucer miniaturowy również budzi respekt. Biada śmiałkowi, który odważy się podejść w pobliże jego otoczenia". Głowa długa, mocna, stanowiąca połowę długości grzbietu (od kłębu do nasady ogona). Czoło płaskie. Guz potyliczny nie widoczny. Kufa długa, nieco dłuższa niż mózgowioczaszka. Przełom czołowy (stop) wyraźnie zaznaczony. Głowa powinna stopniowo zwężać się od oczu do czubka nosa. Grzbiet nosa prosty, równoległy do przedłużonej linii czoła. Mięśnie żwacze dobrze rozwinięte, ale nie w takim stopniu , aby zbyt wypukłe policzki naruszały czworokątny kształt głowy. Kufa zakończona w formie ściętego klina. Nozdrza duże, wargi przylegające. Kolor nozdrzy i warg czarny dla wszystkich umaszczeń. oczy jak najciemniejsze, nieduże, owalne, osadzone frontalnie, o dolnej powiece przylegajacej do gałki ocznej. Uzębienie powinno być kompletne, natomiast zgryz musi być nożycowy. Uszy wysoko osadzone. Mogą być cięte lub nie cięte. Szyja raczej długa, o szlachetnie wysklepionym karku, bez luźnej skóry na podgardlu. Tułów o krótkim, mocnym, lekko opadającym grzbiecie. Górna linia grzbietu powinna być lekko falista, płynna. Kłąb dobrze rozwinięty. Ogon tylko cięty, o długości około 3 kręgów, wysoko osadzony i noszony ku górze, lecz nie pochylony w kierunku grzbietu. Łopatka i ramię powinny być długie i dobrze umięśnione. Przedramię powinno być proste, ustawione prostopadle do poziomu. Kończyny przednie oglądane od frontu, powinny być ustawione równolegle. łapka okrągła, o krótkich , zwartych, wypukłych palcach, z twardymi, jędrnymi opuszkami i czarnymi pazurkami. Kończyny tylne widziane od tyłu, powinny być ustawione równolegle. Miedzy udem a podudziem kąt około 120 stopni. Sierść składa się z miękkiego podszerstka i twardego włosa pokrywowego. Włos pokrywowy powinien być twardy, gęsty, ani kręcony ani nastroszony. Przy dotyku powinien lekko odstawać, jakby sprężynował. Włos powinien być twardy na całym ciele. Na kufie tworzy typową, twardą brodę, a nad oczami krzaczaste brwi. Umaszczenie czarno-srebrzyste: podszerstek i włos pokrywowy są czarne, z białymi znaczeniami nad oczami, na spodzie szyi, na policzkach, na przedpiersiu, śródręczu, łapach, tylnej powierzchni kończyn tylnych, wokół odbytu. Czoło, kark i zewnętrzna powierzchnia uszu powinny być czarne. Białe znaczenia przeważnie nie są czysto białe, lecz szarobiałe lub kremowo-białe. Ruch podobnie jak u sznaucerów olbrzymów i średnich jest także u miniatur swobodny i płynny. Podsumowując należy podkreślić Najważniejsze cechy sznaucera miniaturowego: połączenie szlachetności i siły, doskonale wyważone proporcje, prawidłowa budowa anatomiczna, sportowa kondycja, piękny i owłosienie.