YORKSHIRE TERRIER

W dziedzinie hodowli psów Anglia od dawna odgrywa szczególną rolę. Psy były tam zawsze lubiane i trzymane przez przedstawicieli różnych warstw społecznych. Psy dużych rozmiarów i psy ras myśliwskich posiadali przeważnie ludzie zamożni, natomiast ludzie mniej zamożni preferowali częściej psy mniejsze. Taka sytuacja stworzyła zapotrzebowanie na mniejsze, krzepkie psy o stosunkowo niedużych wymaganiach pokarmowych, lecz równocześnie charakterologicznej skłonności do tępienia szczurów i myszy. W ten sposób powstało wiele ras terierów, wśród których znaleźli się też protoplaści dzisiejszego Yorkshire terriera. Ponieważ Yorkshire terriery zalicza sie do młodszych psich ras stosunkowo dokładnie daje się zrekonstruować historie jej powstania. Uważa się, że założycielami tej rasy byli tkacze, którzy na początku okresu industrializacji, czyli w drugiej połowie XVIII wieku, osiedlili się w pobliżu Yorkshire. Do powstania Yorkshire terriera przyczyniły się między innymi takie rasy jak: Paisley, clydesdale, waterside, szkocki terier, skye terrier i Manchester terrier. w nowo powstałej rasie miały się jednoczyć wszystkie zalety wyjściowych wymienionych poprzednio ras. Wydaje się, że zamierzenia te zostały tak skutecznie zrealizowane, iż wiele spośród właściwych ras "wyjściowych" uległo w nowo powstałej hodowli całkowitemu wyparciu i zanikowi. Fakt ten chyba najlepiej obrazuje charakter Yorkshire terriera.

Proporcje sylwetki psa widzianego z boku powinny być zbliżone do kwadratu. Masa ciała nie przekracza 3,2 kg. Pies utrzymuje "dumna", wyprostowaną postawę, powinna z niego emanować pewność siebie. Przednie i tylne kończyny są proste, równoległe względem siebie, stawy kończyn ustawione pod odpowiednim kątem. Linia grzbietu-pozioma. Szyja wystarczająco długa i harmonijnie ustawiona, tak że głowa jest noszona z wdziękiem. Czaszka nie jest zbyt zaokrąglona ale i niezbyt płaska. Tak zwany stop (uskok między czołem a grzbietem nosa) nie zaznaczony przesadnie ale dobrze widoczny. Długość kufy jest mniejsza niż długość sklepienia czaszki, mierzona do stopu. Pigmentacja lusterka nosowego i brzegów powiek - czarna. Oczy są ciemnie, średniej wielkości, o czujnym, inteligentnym spojrzeniu. Małżowiny uszne są małe, dobrze osadzone. Uzębienie symetryczne, zgryz silny, tzw. nożycowy. Włos długi jest całkowicie gładki, bez włosów kędzierzawych i falistych. Struktura włosa jedwabista, cieżka. Od czubka nosa aż po nasadę ogona sierść rozkładająca się na boki, z wyjątkiem włosów na czubku głowy. Barwa sierści ciemna, stalowoniebieska. Włos jest przy tym trzy warstwowo cieniowany - rudo brązowy. Oznacza to, że u samej jego nasady jest on najciemniejszy, w części pośrodkowej nieco jaśniejszy, a na końcu jeszcze jaśniejszy. Ruchy psa są harmonijne i energiczne. Kończyny przednie i tylne stawiane są i poruszają się równolegle, nie krzyżują się w chodzie nie są ugięte w stawach łokciowych, a linia grzbietu pozostaje prosta także w czasie ruchu.
Pomimo małych rozmiarów ciała Yorkshire jest pod względem zachowania się typowym terierem. W przeciwieństwie do przedstawicieli innych karłowatych ras psów nie był on przeznaczony do trzymania na kolanach i rozpieszczania. Przeciwnie, musiał on samodzielnie troszczyć się o swój byt. Oczywiście dzisiejsze Yorkshire terriery, niezależnie od zachowanych skłonności łowieckich przystosowały się w pełni do zaistniałych współcześnie warunków ich bytu, choć pozostały " w duszy" małymi zawadiakami. York jest pełnym temperamentu i energii psem, co sprawia, że staje się on nie tylko pełnowartościowym partnerem dla osoby samotnej, lecz również idealnym współtowarzyszem rodziny. Swoistą "osobowość" przedstawicieli tej rasy można krótko i dobitnie scharakteryzować słowami: widzi wszystko, słyszy wszystko i nic nie umyka jego uwagi.